چند دوبیتی تقدیم به دخترای بزرگوار روستایی کشورم که درسادگی و نجاب و عفت و...الگوشون حضرت زهرا (س) هستند
چه خونین پرا نند امیران عشق
عده ای بر روی مین و عده ای بر بال قو
حريم يثرب و بطحاست گوئى مرقد پاكش... كه نور آذين بود چون ساحت اُمُّ القُرا اينجا
مرگ قلم...
من مانده ام باقلمی بی جان بادرد های مانده
اشک قلم، دلنوشته ای برای تسکین درد
به جان تعظیم امر حق به جا آر / بدل بر خلق شفقت نیز می‌دار
بلبل باغ نوا از همه غم آزاد است / آدمی را ز همه چیز نفس منتخب است